Bir Parça Şükür, Bir Parça İsyan Fırtınalı bir deniz, Sisli bir atmosfer… Hayat denilen şey işte: Bir parça şükür, bir parça isyan. Öylesine uzandım durgun denize; Etrafımda yüzen anılar, ağır geldi zihne. Düşündükçe su bulandı, anlamsızdı her dize; Fırtınaya dönüştü, iyice benzedi bize. İçindeyim bir kürenin, Fırtınalı bir denizin, Sisli bir atmosferin… Ruhuyum bu sert […]
Sevdiğin kişiyi 10 yılın ardından ilk defa görüyorsun. Yüz yüze geldiğinde ne yaparsın? İlk önce uzun uzun bakarım… Yüzündeki her bir detaya; alnına, kaşlarına, gözlerine, dudaklarındaki ifadeye, belki de onca sene boyunca yaşadıklarından dolayı oluşan kırışıklıklarına. En nihayetinde en çok gözlerim özledi onu; doyasıya görsün, hissetsin, fark etsin. Ardından düşünürdüm elbette, 10 yıl boyunca nasıl
Deniz kenarına kurulmuş olan, balkonuna çıktığında sadece denizin görüldüğü, herhangi bir insanın olmadığı bir evdeyim. Yanımda sadece sevdiğim kadın var. Balkonda bir hamak var; öylece yatıyoruz. Herhangi bir şeyi düşünmeden, kaygılanmadan, rahatça, hiç konuşmadan… Hava biraz serin, ferahlatıcı, biraz da sıcak fakat denge çok güzel. Gözlerimiz kapalı; denizden gelen dalga sesleri, iyot kokusu… Bahçemize ektiğimiz
